Πρωταγωνιστές

Έχω να αντιδράσω έτσι πάρα πολύ καιρό... Και δεν εννοώ να αντιδράσω με εκνευρισμό... Δεν ξέρω πόσοι είδατε το ρεπορτάζ των Πρωταγωνιστών του Σ. Θεοδωράκη στο Mega με την οικογένεια από το Αφγανιστάν που ήρθε στην Αθήνα για να γλυτώσει από τον πόλεμο στη χώρα του. Η οικογένεια αυτή καθόταν επί πόσες ώρες στη πλατεία Αττικής μη ξέροντας που να πάει, μη έχοντας λεφτά, μη έχοντας φαγητό για να ταΐσει δυο παιδιά που είναι ζήτημα να ήταν πάνω από 7-8 χρονών.

Εκεί δίπλα τους στεκόταν ένας συμπατριώτης τους, ο οποίος είναι στην Ελλάδα από το 2003 και προσπαθούσε να τους βοηθήσει – το να βρεις κάποιον να μιλάει τη γλώσσα σου σε κάποιο τόπο μακρινό είναι βάλσαμο – το έχω ζήσει. Πολλώ δε μάλλον όταν σε αυτό τον μακρινό από το σπίτι σου τόπο δεν έχεις πάει με το αεροπλάνο αλλά σαν πρόσφυγας –οι εικόνες φαντάζομαι από καράβια λαθρομεταναστών είναι γνωστές.

Κάπου εκεί λοιπόν ήταν και ένας συμπατριώτης μας, ο οποίος φώναζε «Ποιος τους έφερε εδώ; Δεν έχουμε δουλειές. Παίρνουν τις δουλειές από Έλληνες εργάτες». Αφού τον στόλισα με κάμποσα κοσμητικά επίθετα –που καλό είναι να μην τα γράψω- θα ήθελα να παραπέμψω αυτούς οι οποίοι σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο εδώ, εδώ και όπου αλλού έχετε διαβάσει για περιοχές όπου τις δύσκολες δουλειές των χωραφιών ή όποιες άλλες τις αναλαμβάνουν ξένοι (που πολλές φορές έρχονται για μεροκάματο στην Ελλάδα και γυρίζουν στη χώρα τους αυθημερόν) και όχι Έλληνες οι οποίοι αράζουν στην καφετέρια «γιατί η δουλειά στο χωράφι είναι δύσκολη και τα λεφτά λίγα».

Φαντάζομαι ότι όταν κάποιος φεύγει από την χώρα του – και μάλιστα υπό τις συνθήκες που φεύγουν όλοι αυτοί οι ταλαίπωροι, δεν το κάνει για αναψυχή ούτε για να γνωρίσει τον κόσμο. Το κάνει γιατί φοβάται, γιατί θέλει κάτι καλύτερο, γιατί θέλει να έχει φαγητό κάθε μέρα, γιατί θέλει τα παιδιά του να ζήσουν με ειρήνη, γιατί ψάχνει ένα μέρος που δεν θα πέφτουν βόμβες δίπλα του. Ποιος μπορεί να αρνηθεί σε έναν άνθρωπο κάτι τέτοιο; Όλοι αυτοί που φωνάζουν σήμερα εναντίον τους, πώς θα τους φαινόταν αν ήταν στη θέση των Ελλήνων του 50 και του 60 που έφευγαν μπουλούκια για την Γερμανία / Αμερική / Αυστραλία ή όπου αλλού; Α, ναι… Ξέχασα… Αυτοί ήταν νόμιμοι… Δεν ήταν παράνομοι. Και δεν ήταν Αλβανοί / Κούρδοι / Πακιστανοί / Αφγανοί / Μολδαβοί ή κάτι άλλο… Ήταν Έλληνες.

Αυτά βλέπω και σκέφτομαι καμιά φορά πόσο μάταιες είναι οι συζητήσεις για brand plans, brand equities, GRPs, CPRs και όλα τα άλλα που τρώνε την καθημερινότητα μας… Μάλλον την τρώνε για να μην καταλήξουμε μια μέρα να ζητάμε τον επιούσιο σε μια μακρινή χώρα…

Από την αντίδραση μου ξεκίνησα την οποία και γράφω στο τέλος…

Έκλαψα.

Μαδρίτη

Πέρασα μερικές όμορφες μέρες στη Μαδρίτη… Αν ποτέ πάτε:

1. Μπορείτε να μείνετε στο Siete Islas. 4*, στο κέντρο της πόλης, με λιγότερα από 90^ε τη βραδιά. Μέσω otel.com θα πετύχετε καλές τιμές
   
2. Να πάτε στο Reina Sofia να δείτε τη Guernica του Pablo Picasso. Δεν ξέρω πολλά από τέχνη, αλλά όταν είδα τον πίνακα με έπιασε δέος. Κάπου μέσα στο μουσείο υπάρχουν και 3 φωτογραφίες που δείχνουν την σταδιακή ετοιμασία του πίνακα στο studio του Picasso
   
   
3. Να δείτε στο Prado Δομίνικο Θεοτοκόπουλο
   
4. Να δείτε υπέροχο flamenco στο Corral De La Moreria. Στοιχίζει κάτι παραπάνω, αλλά αξίζει και με το παραπάνω
   
5. Αν είστε έστω και ελάχιστα ποδοσφαιρόφιλος, να πάτε στο Santiago Bernabeu.
   
6. Να πάτε στο Ζωολογικό Κήπο και στο Parque de Atracciones – πολύ γέλιο!
   
7. Αν πάτε για ψώνια, Las Rozas Village
   
8. Το μετρό σας πάει παντού
   
9. Βγάλτε την MadridCard. Θα σας γλυτώσει από πολλά εισιτήρια σε μουσεία, αλλά και τα 15^ε του Bernabeu
   
10. Να οπλιστείτε με υπομονή! Οι Ισπανοί είναι χειρότεροι από τους Γάλλους (που μιλάνε ενίοτε Αγγλικά). Οι Ισπανοί δεν ξέρουν… Καθόλου…
    

ΥΣ. Αν όταν πάτε ταξίδι, αγοράζετε οδηγούς, προτείνω της DK – ιδανικά στα Αγγλικά μιας και είναι πιο ενημερωμένοι. Δείτε τους εδώ και παραγγείλτε άφοβα μέσω Internet. Προσοχή όμως: Τα ΕΛΤΑ με κρέμασαν και ο οδηγός έφτασε όταν εγώ είχα φύγει. Ηθικό δίδαγμα: Αγοράστε αρκετά πριν φύγετε…

Πολλά και διάφορα...

Post τρικυμία εν κρανίω.... Πάμε

1. Μπράβο στο κατάστημα Baroni στο Χαλάνδρι που μου άλλαξε παντελόνι που παρουσίασε πρόβλημα (ξέβαψε...) μετά από ένα πλύσιμο...

2. Μπράβο στην Ogilvy One για (ακόμα) μια εξαιρετική ιδέα http://www.leftastolepto.gr/
Δείτε τα video... είναι ξεκαρδιστικά... Και μπράβο στην Τράπεζα Πειραιώς που δεν κώλωσε να κάνει ένα βήμα παραπάνω στην επικοινωνία της και να εμπιστευθεί το διαδίκτυο..

3. Παλικάρια στο MEGA: Δεν είναι το blogpost... Είναι το blog (απλά...)

4. Σε σχέση με το 3: Ήταν μια από τις λίγες φορές που το Internet έλαβε θετική δημοσιότητα... Κάτι είναι και αυτό....

Ratatouille...

Μια εξαιρετική ταινία από την Pixar! Το animation είναι μαγικό και η ιστοριούλα πολύ όμορφη...



Δείτε το...

Υστεροφημία

Την Κυριακή κηδεύτηκε ο παππούς μου. Μεγάλος σε ηλικία, έζησε μια αξιοπρεπή ζωή, τίμια και με δυσκολίες κατάφερε να αναθρέψει πέντε παιδιά. Έζησε καλά, όμορφα, δίπλα στα πράγματα που αγαπούσε μέχρι και την τελευταία ώρα. Και από την μορφή του φάνηκε να έφυγε ήρεμος (παράδοξο ακούγεται αυτό, αλλά αυτό αισθάνθηκα).

Το πιο σημαντικό ίσως όμως είναι ότι τον αποχαιρέτησε πολύς κόσμος. Που σημαίνει ότι τον εκτίμησε πολύς κόσμος, τον αγάπησε πολύς κόσμος. Και ήταν εκεί να του πει αντίο. Είναι το σημαντικότερο να σε αγαπούν μέχρι τέλους και μετά από αυτό...

Γεια σου παππού...

Θέσεις Εργασίας

Ο Σεπτέμβριος είναι παραδοσιακά μήνας που "ανοίγουν" οι δουλειές - και στο πεδίο της επικοινωνίας.

Για όλους εμάς που δουλεύουμε στην διαφήμιση αλλά και στον ευρύτερο χώρο, το στίγμα μας το δίνει το Daily Fax και σε δεύτερο χρόνο το Business Today.

Οι θέσεις που ξεφεύγουν από την διαδικασία του "μιλητού" υπάρχουν και στα 2 έντυπα αλλά και στο www.marketingweek.gr

Όσοι λοιπόν ψάχνεστε για να μπείτε στο χωριό της εληνικής διαφήμισης (και όχι μόνο) ακολουθείστε το παραπάνω link!

Καλή επιτυχία.

Να σε στείλω σε ένα κουτουκάκι φίνο εδώ δίπλα;;

Casting για σεμινάριο.... Πως ένα φαινομενικά άνυδρο σενάριο, απογειώνεται χάρη σε καλούς ηθοποιούς και μια προσεγμένη παραγωγή... Από την Κοινοπραξία "Πυρήνας 2" και σε παραγωγή Modiano.

Well done!