It's been a long time

Μπλέξαμε με δουλειά... Τι να κάνεις...

Λοιπόν, η καινούργια διαφήμιση του ΟΠΑΠ.. Τι να πω! Το τρελό γέλιο! Σενάριο της Spot JWT, παραγωγή CINEGRAM και σκηνοθεσία Πλάτωνα Ανδρονίδη (είχε γυρίσει για όσους θυμούνται την παλιά της URSUS στην Ισλανδία με το γαλατά, βραβευμένη με Χρυσό Ερμή το 2004). Eξαιρετικά προσεγμένη δουλειά... Από την κίτρινη κλασσική σαγιονάρα, μέχρι τον φραπέ με το καλαμάκι σε πλαστικό ποτήρι! Enjoy!

Διαφημίσεις που μου αρέσουν...

Πολύ καλή παραγωγή από την LeSpot, μουσική που μου αρέσει πολύ, σε μια ιδέα της Ashley & Holmes. Μπράβο στο Ζαγόρι που υποστηρίζει την ενέργεια.



Η καινούργια της Sprite... Δημιουργικό της Bold Ogilvy και ελληνική παραγωγή!

Η παιδεία στην Ελλάδα... Μέρος 2ο

Βρήκα το παρακάτω κείμενο δημοσιευμένο στο blog Όνειρα. Πρόκειται για φυλλάδιο που διένειμαν φοιτητές στο δρόμο.

Παραθέτω και σχολιάζω

Συμπολίτες μας,Τις τελευταίες εβδομάδες οι φοιτητές έχουμε καταλάβει τις περισσότερες σχολές μας και βγαίνουμε στους δρόμους, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας μας και στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Μέρος της παιδείας δεν είναι ήδη στα χέρια ιδιωτών; Τα φροντιστήρια, ο ναός της παραπαιδείας, δεν είναι στα χέρια ιδιωτών; Τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία – δημοτικά – γυμνάσια – λύκεια, ανήκουν στο κράτος; Αφήνω το άσυλο για ποιο κάτω…

Αγωνιζόμαστε για μια Παιδεία που θα είναι δημόσιο αγαθό και στην οποία θα μπορούν να έχουνε πρόσβαση όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης. Αν δηλαδή ψηφιστεί το άρθρο 16, θα σταματήσουν να έχουν όλοι πρόσβαση; Θα σταματήσει να υπάρχει το Πανεπιστήμιο Αθηνών ή το ΕΜΠ; Ή θα αρχίσουν να χρεώνουν δίδακτρα; Και αν ναι, από πού προκύπτει αυτό; Επίσης, η ύπαρξη και μόνο των φροντιστηρίων εδώ και δεκαετίες, που ο κάθε υποψήφιος φοιτητής περνάει πριν περάσει την πόρτα του πανεπιστημίου δεν αναιρεί το παραπάνω;

Για μια Παιδεία που θα είναι στην υπηρεσία ολόκληρης της κοινωνίας κι όχι στην υπηρεσία των λίγων οικονομικών συμφερόντων. Αυτό, μπορεί κάποιος να το αναλύσει εκτενέστερα; Με ποιόν τρόπο η Παιδεία θα είναι στην υπηρεσία λίγων οικονομικών συμφερόντων αν δημιουργηθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια; Επίσης, αν και όταν αυτά τα ιδιωτικά ιδρυθούν, θα κλείσουν τα δημόσια;

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην απαξίωση των πτυχίων μας και στην εργασιακή αβεβαιότητα. Μακράν το πιο ενδιαφέρον κομμάτι. Πώς απαξιώνεται το πτυχίο; Ή μάλλον, τι είναι αυτό που δίνει αξία σε ένα πτυχίο; Τι είναι αυτό που κάνει καλύτερο το πτυχίο στην Διοίκηση Επιχειρήσεων του ΠΑ.ΠΕΙ. από το πτυχίο στην Διοίκηση Επιχειρήσεων που δίνει το Deree; Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια που κάνουν το ένα καλύτερο από το άλλο; Υπάρχουν; Ποιος τα ορίζει; Πώς και ποιος ορίζει ποιο πτυχίο έχει αξία και ποιο όχι; Αν την αξία σε ένα πτυχίο την δίνει η δυνατότητα να διεκδικήσει κάποιος μια θέση στον ιδιωτικό τομέα, η απάντηση έχει δοθεί εδώ και χρόνια. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις αναγνωρίζουν το πτυχίο (και άρα του δίνουν αξία) και προσφέρουν θέση εργασίας στον ενδιαφερόμενο ανεξάρτητα από το μέρος που φοίτησε. Αν όμως μιλάμε για την πρόσβαση στο δημόσιο τομέα, τότε το προνόμιο ανήκει αποκλειστικά στους φοιτούντες στα κρατικά πανεπιστήμια. Γιατί; Επίσης, αγωνίζεστε ενάντια στην εργασιακή αβεβαιότητα. ΟΚ, χίλιες φορές μαζί σας. Μπορεί κάποιος να το αναπτύξει αυτό λίγο παραπάνω;

Παρ' όλα αυτά τα τηλεοπτικά κανάλια, όπως και πολλές εφημερίδες, συκοφαντούν τον αγώνα μας. Αρνούνται να προβάλουν τα αιτήματά μας. Παρουσιάζουνε τις πορείες μας ως πορείες μειοψηφιών. Προβάλλουν διαρκώς μεμονωμένα επεισόδια που γίνονται παρά την προσπάθειά μας να τα αποτρέψουμε με την περιφρούρησή μας. Πολλά Μ.Μ.Ε. σκοπίμως συκοφαντούν το δημόσιο πανεπιστήμιο για να διαφημίσουν μετά τα ιδιωτικά ως τον "παράδεισο" που θα έρθουν να σώσουν την κοινωνία από τα δήθεν "απαράδεκτα" δημόσια. Συμφωνούμε σε μεγάλο βαθμό. Χρησιμοποιήστε άλλα μέσα – με πρώτο και κύριο το Internet.

Επιπλέον, θέλουν να παρουσιάσουνε το πανεπιστημιακό άσυλο ως χώρο δήθεν εγκληματικών ενεργειών. Δεν γίνονται εγκληματικές ενέργειες; Τις μολότωφ χτες βράδυ στην Πανεπιστημιούπολη ποιος τις πέταξε; Βγήκε μια κοπέλα και δήλωσε «τα άτομα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με το φοιτητικό κίνημα και το συντονιστικό των καταλήψεων». Δεκτό. Όταν όμως ζητάς την συμπαράσταση του λαού / κοινωνίας, φροντίζεις να περιφρουρείς τις εκδηλώσεις σου και αυτές να μην δημιουργούν πρόβλημα στα μέλη των ομάδων από τα οποία ζητάς συμπαράσταση.

Όμως αρνούνται πεισματικά να προβάλουν τις πολιτιστικές και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις που κάνουμε όλον αυτόν τον καιρό μέσα στις καταλήψεις μας, κάτι που δεν είναι τυχαίο, καθ' ότι πρόκειται για εκδηλώσεις που είναι το πραγματικό νόημα του ασύλου, γιατί προωθούν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την δημιουργική έκφραση. Εάν δεν υπήρχε το άσυλο, τι θα εμπόδιζε αυτές τις εκδηλώσεις να γίνουν;

Την συγκεκριμένη αυτή στάση των Μ.Μ.Ε. δεν την θεωρούμε τυχαία, καθ' ότι συνδέεται με συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα που κρύβονται από πίσω και που θέλουν να ιδρύσουν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Δεν το αποκλείω ως γεγονός.

Παρ 'όλα αυτά δεν μας πτοούν. Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, έτσι ώστε και οι επόμενες γενιές και τα δικά σας τα παιδιά να έχουν δικαίωμα πρόσβασης στο αγαθό της εκπαίδευσης, δίχως να χρυσοπληρώνουν τα δίδακτρα της ιδιωτικής εκπαίδευσης (των φροντιστηρίων και των ιδιωτικών πανεπιστημίων). Η δωρεάν παιδεία στην Ελλάδα δεν υφίσταται από την στιγμή που υπάρχουν φροντιστήρια. Δυστυχώς, οποιαδήποτε αλλαγή στα πανεπιστήμια τα τελευταία χρόνια, από όποια κυβέρνηση, δεν έχει περάσει. Ήταν όλες τόσο λάθος;

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της δημόσιας εκπαίδευσης και σας καλούμε να σταθείτε αλληλέγγυοι και να μας στηρίξετε. Η εικόνα ενός πανεπιστημίου γεμάτου αφίσες κομμάτων δεν είναι καθόλου αξιοπρεπής. Η εικόνα ενός διαλυμένου κτηρίου (πχ Νομική Αθηνών) δεν είναι καθόλου αξιοπρεπής. Η εικόνα κάποιων να τραβούν με βία κάποιον από το γραφείο του και εν συνεχεία να του χτίζουν την πόρτα δεν είναι αξιοπρεπής. Στο επιχείρημα «μα αυτός έκανε, έδειξε, έκλεψε κλπ κλπ», η απάντηση μου είναι ότι δεν γίνομαι κάφρος για να αντιμετωπίσω την καφρίλα.

Σας καλούμε να απορρίψετε τη συκοφάντηση που επιχειρούν τα δελτία ειδήσεων και να ακούσετε τα αιτήματα και τα οράματά μας. Αν με πείσει κάποιος για τα παραπάνω, θα βγω να σας στηρίξω μέσα από αυτό το blog που είναι το μέρος και το οποίο σας αμφισβητώ.

Το έγραψα σε κάποιο σχόλιο σε κάποιο άλλο blog: Μετά από συζήτηση με πρόσωπο φιλικό μου, ο οποίος είναι σφόδρα υπέρ των φοιτητικών κινητοποιήσεων, το συμπέρασμα το οποίο βγάζω είναι ότι ο καβγάς γίνεται για το πάπλωμα το οποίο λέγεται πρόσβαση στο δημόσιο.

Κλείνω. Ο καλός δημοσιογράφος και blogger Χρήστος Μιχαηλίδης έγραψε ότι ενώ το κίνημα των φοιτητών του 2006 στην Γαλλία συγκρίθηκε με το κίνημα των φοιτητών του Μαΐου του 1968, υπήρχε μια διαφορά: Τότε, οι διαμαρτυρίες ήταν για να αλλάξει κάτι. Σήμερα οι διαμαρτυρίες είναι για να ΜΗΝ αλλάξει κάτι.

Η εκμετάλλευση του πόνου

Λοιπόν, αυτό που βλέπω μου έχει σηκώσει την τρίχα κάγκελο...

Παρακολουθώ στο MEGA την πρόεδρο των καρκινοπαθών να ωρύεται δικαιολογημένα μετά τον πανικό τον οποίο προκάλεσε μια απίθανη τύπισσα η οποία εμφανίστηκε στην εκπομπή της κας Δρούζα στην ΝΕΤ (μέρος της οποίας πληρώνει ο Ελληνικός λαός) αλλά και της άλλης μεγάλης παρουσιάστριας κας Στεφανίδου στον ΑΝΤ1, και πάνω κάτω είπε οτι ένας χυμός που παράγεται από το βράσιμο φύλλων ελιάς βοηθά στην θεραπεία του καρκίνου.

Το αποτέλεσμα είναι δεκάδες (αν όχι παραπάνω) άνθρωποι να εγκαταλείπουν χημειοθεραπείες και φαρμακευτικές αγωγές και να βράζουν φύλλα ευελπιστώντας στην θεραπεία τους.

Το θέμα προκάλεσε την παρέμβαση γιατρών, οι οποίοι βγήκαν και δήλωσαν ότι πρόκειται για απάτη και ότι δεν πρέπει οι άνθρωποι που υποφέρουν να αφήσουν τις θεραπείες τους και να στραφούν στην "φραπελιά" (όπως είδα ότι ονομάζεται).

Μου προκάλεσε επίσης έκπληξη ότι η κα Τρέμη στο MEGA έφτασε να ζητήσει συγγνώμη από την πρόεδρο του συλλόγου καρκινοπαθών, θεωρώντας ότι η τηλεόραση έχει ποσοστό ευθύνης στον πανικό που έχει προκληθεί. Στο ίδιο δελτίο βέβαια ο άνθρωπος έχω-άποψη-για-όλα-και-τα-παίρνω-κρανί0-αν-δεν-ακούσω-να-πεις-αυτό-που-θέλω Γ. Πρετεντέρης, ήταν ιδιαίτερα επιθετικός (και να 'ταν η πρώτη φορά) σε καθηγητή φαρμακολογίας ο οποίος ξεκινώντας την τοποθέτηση του, είπε ότι "όντως η φύση μας έχει δώσει πολλά στοιχεία τα οποία βοηθούν στην πρόληψη ή καταπολέμηση...". Εκεί έπεσε και η δαμόκλειος σπάθη του παραπάνω δημοσιογράφου, ο οποίος με το ύφος του απαίτησε εντονότατα από τον καθηγητή να πει ξεκάθαρα ότι το σκεύασμα είναι απάτη - για να μην μπερδεύονται οι τηλεθεατές (είμαστε ζώα τελικά - ευχαριστούμε κε Πρετεντέρη για την προστασία). Αφού τον καλείς τον άνθρωπο να πει μια γνώμη και θεωρείς ότι η γνώμη του είναι βαρύνουσας σημασίας ώστε να την ακούσουν 450.000 τηλεθεατές, ασ’ τον να την πει - και μην ανησυχείς, θα την καταλάβουμε. Απλά μιλάει, δεν λέει για κβαντομηχανική.

Και τώρα στην ουσία: Για όλο αυτό τον πανικό που προκλήθηκε (μέχρι και φόνος λένε ότι έγινε) φταίει:

1. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι. Αν και φαινομενικά είναι μια καλή δικαιολογία, ποιός μπορεί να κατηγορήσει έναν απελπισμένο άνθρωπο που βλέπει το τέλος να πλησιάζει;

2. Παραδεχόμενοι ότι οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι και θα κάνουν τα πάντα να σωθούν, αυτοί που τους εκμεταλλεύονται είναι ΟΚ με το άτομο τους; (Ακαδημαϊκή ερώτηση, δεν υπάρχει απάντηση).

3. Και το ερώτημα κλου: Η κα Δρούζα γιατί είναι ακόμα στην ΕΡΤ;

Να το πούμε απλά...

...να το καταλάβει ο κόσμος.

Είναι Σάββατο βράδυ και χαζεύω ειδήσεις στο Mega. Ο μετεωρολόγος του καναλιού αναλύει το γιατί ο καιρός είναι πιο ζεστός από όσο πρέπει. Μας λέει λοιπόν ότι περιμέναμε "ένα βαρομετρικό χαμηλό, το οποίο δεν ήρθε και δεν έφερε τις πολυ-αναμενόμενες βροχές. Αυτό που έρχεται είναι ξηρό και δεν θα έχουμε βροχές". Και λέει ο παρουσιαστής: "Για να τα πούμε απλά, να τα καταλάβει ο κόσμος".

Και εγώ αναρωτιέμαι: Είμαι ηλίθιος; Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει "ξηρό βαρομετρικό χαμηλό";

Τι να πει λοιπόν κάποιος απλά; Απλό δεν είναι το παραπάνω;

Μήπως αυτό που κατατρέχει την τηλεόραση είναι η υπερ-απλοποίηση εννοιών και συμβάντων; Και κατ' επέκταση οι μισές πληροφορίες που παίρνεις όταν ένα θέμα μαζεύεται ώστε "να τα πούμε απλά, να μας καταλάβει ο κόσμος";

Το βιογραφικό

Τα ΝΕΑ σήμερα έχουν ένα άρθρο με τίτλο «Γραφείο Εργασίας: Οι φίλοι». Υπάρχουν μέσα αναφορές ανθρώπων που λένε ότι πρακτικά το βιογραφικό ήταν άχρηστο, αφού οι γνωστοί ήταν αυτοί οι οποίοι εν τέλει βοήθησαν στο να βρουν την εργασία που έχουν τώρα.

Όταν τελείωσα τις σπουδές μου στην Αγγλία, έφαγα 4 μήνες ψάχνοντας για δουλειά στον τομέα της διαφήμισης ή του marketing. Μετά από εκατοντάδες email, έκανα μόλις 2 interview και φυσικά πόρτα και στα δυο. Στο δεύτερο μάλιστα, πέρασαν 5 εβδομάδες μετά το 2ο interview και απάντηση δεν είχα. Όταν πήρα τηλέφωνο να μου πουν τι έγινε, η απάντηση που έλαβα ήταν «I believe we have a letter for you in the post». Επέμεινα ότι «could you please give me an answer over the phone, because it’s been five weeks» πήρα σαν απάντηση «we are sorry, but somebody else got the job». Thanks mate for letting me wait 5 bloody weeks!

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα με το ηθικό στο πάτο λόγω συνεχόμενων απορρίψεων, μια φίλη μου (Ελενάκο να είσαι καλά όπου είσαι) μου έστελνε το γνωστό και μη εξαιρετέο στο χώρο της διαφήμισης Daily Fax. Αποτέλεσμα: Σε 4 ημέρες, έστειλα 5 βιογραφικά, είχα 4 τηλέφωνα για interview, και έπιασα δουλειά 10 λεπτά μετά το 1ο interview (κυρία Ν. ευχαριστώ). Οπότε για entry level positions ένα καλό βιογραφικό θα σου κερδίσει ένα interview το λιγότερο.

Ερώτημα 1ο: Πόσοι έλληνες απόφοιτοι Ελληνικών Πανεπιστημίων ΞΕΡΟΥΝ να φτιάχνουν ένα βιογραφικό; Η κάθε σχολή έχει κάποιο εγχειρίδιο – μπούσουλα που να εξηγεί στους αποφοίτους της ποια είναι τα δυνατά σημεία σε ένα βιογραφικό, τι να τονίσουν ανάλογα με το τι κάνουν; Δεν είμαι βέβαιος (και διαψεύστε με – θα το χαρώ) αλλά μάλλον ελάχιστες, αν όχι καμία.

Όλες τις μετέπειτα δουλειές (αλλά και προτάσεις) τις βρήκα μέσω γνωστών – υπό την έννοια «έχω αυτό, σ’ ενδιαφέρει;;». Να σημειώσω εδώ πως η Ελληνική διαφήμιση είναι ένα χωριό (όπως και πολλοί άλλοι χώροι). Το καλό ή κακό όνομα βγαίνει βόλτα πολύ εύκολα. Επίσης έχω πολλές κρούσεις του τύπου «Έχω αυτό το κενό, ξέρεις κάποιον;». Αν λοιπόν είτε ξέρεις κάποιον καλά είτε λιγότερο καλά, μπορείς να τον παραπέμψεις. ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΜΩΣ δεν βλέπει ΚΑΜΙΑ εταιρεία χωρίς βιογραφικό.

Πρόταση: Φτιάξτε ένα ΚΑΛΟ βιογραφικό. Το Internet εκτός από τσόντες – παιδεραστές – απάτες και άλλα κακά που θέλουν να μας πουν ότι έχει εν αφθονία, είναι μια τεράστια πηγή βοήθειας – for free!

Διαπίστωση: Ένα καλό βιογραφικό θα σας πάει μέχρι ένα interview. Από εκεί και πέρα, η μπάλα είναι στα πόδια σας. ΚΑΜΙΑ σοβαρή εταιρεία δεν θα σας πάρει αν δεν τους κάνετε για την δουλειά – όποιον και να ξέρετε. Και να γίνει, θα σας αποβάλει το περιβάλλον ή θα απηυδήσετε και θα φύγετε μόνοι σας.

Τρανή εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον παραπάνω κανόνα: Ελληνικό Δημόσιο.

Προβληματισμός: Οι κοντά στα 30 ανήκουμε σε μια γενιά που είναι απίθανο να πάρουμε ποτέ σύνταξη. Το ακόμα τραγικότερο είναι ότι υπάρχουν σοβαρά ενδεχόμενα κάποια στιγμή κοντά στα 45-50 να πάρουμε τον πούλο και να ψαχνόμαστε – με δάνεια, οικογένεια και έξοδα να τρέχουν behind us. Αυτό που κάνω είναι να έχω πάντα τα μάτια μου ανοικτά και να μην κλείνω πόρτες. Ποτέ. Και στα βάθη της ψυχής μου εύχομαι να μην βρεθώ ποτέ στην θέση «άνεργος στα 50».

Break για διαφημίσεις...

...και για την ακρίβεια για διαφημίσεις που μου ταράζουν το νευρικό σύστημα. Περίοπτη θέση κατέχουν:

1. TVC (advertising acronym για TV Commercial) Υφαντής Σαλάτες, με την ΜΕΓΙΣΤΗ αποτυχία χρήσης του τραγουδιού "πάρε πασά μου την οδοντόβουρτσα μου". Στοίχοι άλλα ντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα, προφανώς για προώθηση του προϊόντος ώστε η καλή νοικοκυρά ή ο βαριέμαι-να-μαγειρέψω να τα τσιμπήσουν από το ράφι και να τα δοκιμάσουν. Αν είναι τόσο καλό όσο η διαφήμιση, άστα...
Ρητορικό ερώτημα: Κακό δημιουργικό ή πελάτης με κακό χιούμορ;

2. Ραδιοφωνικό ΒΙΒΕΧΡΩΜ: Μουσικούλα "τρίγωνα - κάλαντα μες στην γειτονιά"... Και ακολουθεί ο στίχος "τον ακούω και θέλω να κάνω κομμάτια το ραδιόφωνο"!
"(κομπανία)Να τα πούμε; (ΟΧΙ!!!! - δικό μου αυτό...)
Κόκκινο, κίτρινο μπλε και ζαχαρί, νέο παλ της ΒΙΒΕΧΡΩΜ μα και ΒΙΒΕΚΡΥΛ χέι!
Άσπρο φωτεινό λάμπει γιορτινό, κάθε χρώμα μια ευχή από την ΒΙΒΕΧΡΩΜ"
(Ανδρικό Voice)
Οι άνθρωποι της ΒΙΒΕΧΡΩΜ γιορτάζουν 75 χρόνια πρωτοπορίας στο χρώμα και σας εύχονται ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος.
(κομπανία)
Χρώματα Πολλά"

Ενώ εκ πρώτης όψεως δεν ακούγεται τελείως κακό, αλλά δοκιμάστε να το ακούσετε μόλις σκάσετε γραφείο, έχετε βάλει καφέ και περιμένετε να ακούσετε ένα όμορφο τραγουδάκι για να ξορκίσετε το πρωινό της Δευτέρας... Και ξάφνου 8 μαντράχαλοι τσιρίζουν τραγουδώντας κάλαντα, 10 μέρες μετά τις γιορτές - ένας επιπλέον λόγος να σου ξενερώσουν την ζωή...

Εκτός του ότι δεν μου αρέσει να αλλάζουν τα φώτα σε τραγούδια (95 στις 100 είναι αποτυχία) ειδικά το τελευταίο σε στέλνει απ' ευθείας στα κλαδιά λόγω τσιρίδας.

Να τονίσουμε εδώ ότι πολλές φορές ένα μέτριο ραδιοφωνικό θάβεται από μια κακή παραγωγή αλλά και ένα φαινομενικά αδιάφορο ραδιοφωνικό απογειώνεται αν η παραγωγή είναι προσεγμένη...

Το ρητορικό ερώτημα που ετέθη και παραπάνω ισχύει και για την περίπτωση 2...